Dit is alweer het derde jaar op rij dat ik de halve van Eindhoven loop. Na mijn PR van vorig jaar had ik besloten om weer mee te doen en te gaan voor een PR en een top-5-positie in mijn leeftijdscategorie (M50+). Tijdens de voorbereidingen liep ik echter tegen wat lichamelijke problemen aan, dus die PR zat er niet meer in. Gelukkig beginnen de trainingen langzaamaan weer goed te lopen, en voor de halve was nu het plan om hem te lopen als een lange, “steady” duurloop, en zo rond de 1:35 binnen te komen.
Zondag 12 oktober was de dag dan daar. Rond 10 uur had ik met mijn neef Raymon afgesproken in Eindhoven, ik met de trein, hij met de auto. Na wat fratsen in de parkeergarage lukte het uiteindelijk toch om de auto geparkeerd te krijgen. Ondanks dat Raymon een plek gereserveerd had, bleek het toch lastig om de auto kwijt te kunnen. Mijn tip, ga met de trein als dat mogelijk is, want je stapt praktisch bij de start uit.
Na de gebruikelijke toiletbezoeken, en een korte warming-up, was het tijd om het startvak op te zoeken. Raymon stond in vak 2, ik in 1A. Eigenlijk iets te ver vooraan voor een 1:35 tijd, maar ik zou er wel voor zorgen dat ik niemand in de weg loop. In het startvak kom ik spontaan wat bekenden tegen, Maurice en Koen, waarmee ik de Annendaalloop heb gedaan en een heel stuk in Rotterdam heb gelopen richting mijn sub-3. Koen gaat voor een PR, zo rond de 1:24, en Maurice zegt te vertrekken op 4:25 per km en vraagt of ik meeloop. Het plan was 1:35, maar of ik nu 4:30 per KM loop of 4:25… Dat gaat het verschil ook niet maken.
Rond 11:30 mogen we vertrekken en we lopen direct op 4:25 per kilometer. Het voelt eigenlijk allemaal redelijk makkelijk aan, en we praten wat over hardlopen en de doelen voor volgend jaar. Na een kilometer of twee geeft Maurice aan nu naar zo’n 4:15 per kilometer te willen. Oh, blijkbaar had ik het plan verkeerd begrepen, maar aangezien ik me goed voel besluit ik op dat moment gewoon erbij te blijven. Ik geef al wel aan bij Maurice dat ik niet weet hoe lang mijn rug het vol gaat houden, want ik heb nog niet langer dan tien minuten aaneengesloten op dit tempo gelopen in de voorbereidingen.
Na 5 kilometer loopt het eigenlijk nog verrassend goed. We zijn beiden nog fris, en we lopen gezamenlijk rustig door richting de 10 kilometer. Er sluiten wat andere lopers aan en we hebben een groepje van 4 à 5 man ongeveer. Daar waar ik vroeger nooit een fan was van in groepen lopen, moet ik zeggen dat dat tegenwoordig wel anders is. Het maakt het zoveel makkelijker als je niet constant zelf bezig bent met het tempo. Na een kilometer of 12 ontstaat er een klein gat tussen Maurice en mij, hij lijkt iets te versnellen, ik besluit op dat moment dit tempo aan te houden. Mijn rug begint toch wat tegen te strubbelen, en mijn been begint af en toe wat te slepen. Eigenlijk denk ik rond kilometer 12/13 dat mijn tempo inzakt en dat dat het maximale voor vandaag was qua tempovastheid.
Bij het 15-kilometer punt kijk ik nog eens op mijn horloge en wat blijkt, mijn tempo is nog steeds 4:12/4:13 per kilometer, en eigenlijk voel ik me wel top conditioneel gezien en ook de rug problemen lijken wat weg te ebben. Ik weet dat ik geen PR kan lopen, maar waarom niet versnellen en een idee krijgen waar je nu staat, zodat je dat weer kan gebruiken voor de trainingen in de komende maanden?
De volgende kilometers tik ik relatief makkelijk af terwijl ik nog wat versnel, 4:10 – 4:09 – 4:09 – 4:07 – 4:01 per kilometer. Dit is ook wel het mooiste stuk van de halve: over Strijp, richting PSV en dan via Stratum naar de finish. Bij het PSV Stadion twijfel ik even wat ik zal doen. Praktisch iedereen loopt door richting het centrum, maar ik beslis op dat moment om toch de extra meters te pakken. Niet alleen uniek om een keer door het stadion te lopen, maar nog belangrijker, voor iedere loper die door het stadion heen gaat, doneert ASML 5 euro aan 4 regionale goede doelen. De tijd die je in het stadion loopt wordt uiteindelijk toch afgetrokken van de totale tijd, want je loopt ruim 300 meter extra. Ik besluit ook niet langzamer te gaan lopen in het stadion, maar trek het tempo door.
De laatste kilometer door de stad sluit ik af in 3:59, en uiteindelijk kom ik over de streep met een bruto eindtijd van 1:30:01, wat na stadion- en startcorrectie een tijd van 1:28:40 blijkt te zijn, alsnog goed voor een 14de plek bij M50. Dik tevreden over mijn huidige conditie en hoe mijn rug het heeft gehouden.
Het was weer een prachtige dag als je het mij vraagt. Top sfeer, perfect weer, heerlijk gelopen, en stiekem vind ik dit toch wel mooiste afstand op de weg!
Op naar de volgende!
Geef een reactie