Aangezien ik door een kleine, maar irritante blessure geen lange tempo blokken kan lopen, dacht ik dat een trail een goed alternatief zou zijn voor dit weekend. Toevallig was er eentje om de hoek, dus met volle moed schreef ik me in voor de 24 km trail in Geldrop, de Midwinter Trail georganiseerd door Logo. Voor mij overigens de eerste keer dat ik aan een trail evenement deelneem.
Van tevoren had ik opgezocht wat voor terrein het was, en mijn plan was om rond de 5:00 per kilometer te lopen, wat voor mij een redelijk rustig tempo is. Volgens de beschrijving zou het veel single tracks zijn, met hier en daar wat plassen en modder. Aangezien ik weleens in het gebied (Groote Heide) heb gewandeld, vermoedde ik al dat het waarschijnlijk wel wat meer zou zijn dan alleen ‘wat plassen en modder’.
Om 10:30 zou de 24 km-groep van start gaan, dus een paar minuten van tevoren stond iedereen al klaar om te vertrekken. De groep werd in tweeën gesplitst: een groep die rond 5:00 per kilometer zou lopen en een groep die iets langzamer zou gaan.
Na de eerste kilometer was het al duidelijk dat dit zwaar zou worden. Er was veel bagger en behoorlijk wat plassen, waardoor het flink wat energie kostte om vooruit te komen.
Al snel vormde zich een groepje dat redelijk bij elkaar bleef, totdat het terrein wat extremer begon te worden. Dramatisch klinkt misschien wat overdreven, maar als het water tot ruim boven je knieën komt of je je door 20 à 30 centimeter modder moet ploegen, is dramatisch toch best een passend woord. Of misschien is onvergetelijk een beter woord, zoals iemand opmerkte toen we voor de vijfde keer door kniehoog water gingen.
Het water op zich is geen probleem, maar bij 2 à 3 graden is de kou die op je spieren slaat wel vervelend. En als je, net als ik, snel koude handen en voeten krijgt, voelt het de eerste minuten nadat je uit het water komt alsof je op ijsklompen loopt. Maar ja, dat maakt het juist onvergetelijk – en eigenlijk ook wel weer leuk.
Na een paar minuten ben je weer warm en kun je het tempo langzaam opvoeren. Maar eigenlijk doet dat er niet zo veel toe; het is een trail. Het tempo is wat het is en wordt grotendeels bepaald door het terrein en de omstandigheden. Dat terrein was overigens enorm gevarieerd: van single tracks door dichtbegroeide bossen tot grote open heidevlaktes met vennetjes. En ondanks het vele water, en de modder, waren de omstandigheden qua weer eigenlijk wel ideaal om te lopen.
Uiteindelijk kwam ik na 2 uur en 9 minuten over de finish. Daar kreeg ik een lekkere kop erwtensoep en een mooi, lokaal geweven aandenken. En dat allemaal voor maar 10 euro, top evenement, top organisatie! Dikke aanrader!
Geef een reactie