Een paar maanden geleden vertelde neef Raymon mij dat er een leuke trail was in Drenthe, en dat hij van plan was om die te gaan lopen. Ik ben aan het trainen voor de 65 van Walcheren en wilde eigenlijk nog een 40+ kilometer lopen in december of januari, dus dit was een mooi evenement om dat te doen. Raymon zou de halve marathon lopen met zijn maat Gijs, en ik had me ingeschreven voor de hele marathon.
Maandag 29 december was het dan zover: de Drenthe Trail Marathon. Na een lange autorit van een kleine 3 uur was ik eindelijk aangekomen in het kleine plaatsje Norg. Na mijn startnummer opgehaald te hebben, was het dan ook wachten tot Raymon en Gijs aan zouden komen. Ondanks dat zij 45 minuten later dan ik zouden starten, hadden ze besloten toch bij mijn start aanwezig te willen zijn. Altijd gezellig natuurlijk! Na even te wijzen op het feit dat we waarschijnlijk behoorlijk dood zouden gaan vandaag, was het tijd om naar het startvak te gaan.
Ten opzichte van de laatste paar trails die ik gelopen heb, was het duidelijk dat deze iets competitiever zou zijn, want iedereen stond ruim voor tijd al klaar om te vertrekken. Ik besloot daarom naar voren te lopen, niet dat ik verwacht vooraan te lopen, maar ik weet ook dat ik waarschijnlijk niet in het middenveld loop, dus dan kun je maar beter op de juiste plek proberen te vertrekken.
De route begon met brede zandpaden, wat wel prettig was, want hierdoor kon iedereen eigenlijk meteen zijn eigen ritme lopen. De eerste 3-4 lopers waren er dan ook meteen vandoor op een flink tempo, en ik had zo het idee om te beginnen rond de 4:50–4:55 per kilometer en dan te kijken wat het parcours zou toelaten, want daar ben je uiteindelijk wel van afhankelijk bij een trail. Het parcours was uiteindelijk wel goed te doen: veel single track, wat lichte bagger hier en daar, wat bomen om overheen te gaan en wat korte steile bultjes. Precies wat je zou verwachten eigenlijk bij een trail in Nederland.
Na een kilometer of 3-4 vormde er een mooi treintje van lopers, voor mij wel prettig, want ik moet nog steeds wennen aan het navigeren in het bos en zo kon ik gewoon degene voor mij volgen. De route was overigens volledig uitgepijld, maar ik merk dat ik soms wat moeite heb om de lintjes te spotten; ik let er nog niet genoeg op. De hele marathon zou in eerste instantie eigenlijk één grote ronde zijn, maar door logistieke problemen was besloten om het twee keer de ronde van de halve marathon te laten zijn. Dit is ook wel waar een klein nadeel zat aan deze trail, want de “snellere lopers” zouden bij de tweede ronde deelnemers van de andere afstanden tegenkomen. Ik wil niet zeggen dat dat een supergroot probleem is, maar het is lastig inhalen op dicht beboste singletrackpaden wanneer er een treintje van 6-7 mensen voor je loopt op een tempo dat 1,5 minuut lager ligt.
Ik kwam dan ook aan het begin van mijn tweede ronde direct mensen tegen die de kortere afstanden liepen, en dat maakte het toch wat zwaarder, want je bent constant aan het afremmen en aanzetten. Je kunt dat ook wel goed zien in de grafiek op Garmin: veel afremmen naar 6:00–7:00 en dan weer aanzetten. Ik moet eerlijk zeggen, ik had daar wel wat moeite mee en begon zo rond kilometer 37-38 wat lichte kramp te krijgen.
Ik denk ook dat ik, achteraf gezien, iets te warm gekleed was en dat ik ook behoorlijk wat vocht verloren was. Dat zou ook wel bijgedragen hebben aan de kramp. De laatste 4-5 kilometer van de ronde was eigenlijk het zwaarste: niet alleen veel single track, maar ook veel bultjes, bomen om onderdoor te gaan of overheen, maar ook veel mensen van de kortere afstanden. Het tempo ging dus automatisch omlaag, en uiteindelijk kwam ik over de finishlijn na 3 uur en 36 minuten en 0 seconden, als 9de overall. Niet slecht voor een trailmarathon, wat eigenlijk een trainingsloop is voor een wedstrijd volgend jaar.
Na de finish was het tijd om (helaas koud) te douchen en te genieten van een heerlijk 0.0-biertje en een broodje gyros. Ik had me dat niet beseft bij het inschrijven, maar het eten en drinken was inclusief. Dat is de eerste keer dat ik dat meemaak, en ik moet zeggen dat ik dat wel kan waarderen!
Ik wil de organisatie en de vrijwilligers bedanken voor een mooie dag, en natuurlijk Raymon en Gijs voor de gezelligheid. Op naar de volgende!
Geef een reactie