Het was weer zover: de Venloop stond opnieuw op het programma. Vorig jaar liep ik de halve marathon op uitnodiging van Arrow, en ook dit jaar had ik weer een uitnodiging gekregen. Ik had lang getwijfeld over hoe ik de wedstrijd aan zou pakken: zou ik voluit gaan, of het als training zien? Aangezien het Petranpad al op 2 mei is, besloot ik de Venloop als training te gebruiken. Om die reden had ik me ingeschreven voor zowel de 10 km als de halve marathon. Het doel was om het grootste deel van het totale aantal kilometers redelijk comfortabel in zone 2 te lopen.
De 10 km zou om twaalf uur starten en ik was al redelijk op tijd in mijn startvak gaan staan. Gezien de drukte vorig jaar wilde ik ervoor zorgen dat ik op een goede plek kon starten, zodat ik direct op mijn eigen tempo kon lopen. Nou ja, tempo, het idee was eigenlijk om op hartslag te lopen, zo tussen de 140 en 145. Ik begon erg enthousiast en liet me meesleuren door de grote groep snelle lopers, maar na een kleine kilometer wist ik mijn tempo te vinden.
De 10 km gaat alleen door de straten van Venlo en ik had nog niet veel publiek verwacht, maar het was eigenlijk al best druk. Ik liep de kilometers vrij gemakkelijk weg en tegen het einde besloot ik om de laatste 800 meter nog een kleine versnelling in te zetten, zodat ik met een tijd van 44:38 over de streep kwam. Mijn hartslag was 43 minuten lang vlak gebleven, dus het was een goede training.
Na de 10 km was het tijd om shirts met startnummers te wisselen, want de halve marathon begon om twee uur. Net genoeg tijd om wat te eten en te drinken en even een fotootje te maken met de groep lopers die door Berto waren uitgenodigd. Vooral drinken was nodig, want ik vond het tijdens die 10 km eigenlijk al best warm.
Het idee bij de halve marathon was hetzelfde als bij de 10 km: zo lang mogelijk vlak lopen in zone 2, maar in de laatste 4 à 5 kilometer mocht de hartslag omhoog. Dat ging eigenlijk ook best goed, moet ik zeggen. Ik moet wel eerlijk toegeven dat ik het gevoel heb dat mijn tempo in zone 2 de laatste tijd wat achteruit is gegaan, en ik vraag me serieus af of de Norwegian Singles Methode daar de oorzaak van is. Ik heb in ieder geval besloten dat het me niet brengt wat ik had gehoopt, dus na meer dan zes maanden is het tijd om met de methode te stoppen. Tijd voor iets anders.
Terug naar de wedstrijd: het was weer gigantisch druk. Niet alleen in Venlo, maar ook in alle dorpen en wijken waar we doorheen liepen. Ook tijdens de halve marathon vond ik het al snel warm worden op verschillende plekken. Ik merkte dat mijn hartslag daardoor iets hoger zat dan ik had verwacht, eerder 145 dan 140, maar uiteindelijk nog binnen het plan voor de wedstrijd. Rond kilometer 16 à 17 besloot ik langzaam iets te versnellen, om rustig de tank wat leeg te lopen. Eigenlijk is dat ook wel fijn, want dit is het punt waarop de meeste mensen het moeilijk beginnen te krijgen, en wat is er nou mooier dan op dat moment te kunnen gaan inhalen?
Na een kleine 96 minuten kwam ik uiteindelijk aan bij de finish en voelde ik me eigenlijk nog best fris, maar had ik toch ook het gevoel dat ik er een mooie, lange zone 2 training op had zitten. Nogmaals, Berto en Arrow, bedankt voor de uitnodiging, wat een fantastisch evenement! Hopelijk tot volgend jaar!
Geef een reactie