Het was eigenlijk de bedoeling om een halve marathon te lopen aan het einde van het jaar (2023) als meetpunt voor de marathon van Rotterdam 2024. Maar helaas was ik net te laat met inschrijven en zat dus de halve van Linschoten al vol, ik denk dat veel mensen datzelfde idee hadden, een mooi moment zo aan het einde van het jaar.
Dan maar op zoek naar een alternatief, en redelijk dichtbij is er toevallig een 15 km wedstrijd, de Sylvesterloop in Heeze. Uiteraard even aan mijn trainer gevraagd of dat een goed alternatief is, of dat een time-trial halve marathon thuis een betere optie is. Zelf loop ik liever een wedstrijd, want dan is het toch makkelijker om maximaal te gaan, en daar was Stazza het mee eens. Het parcours in Heeze is een volledig verhard, midden door de bossen heen. Als het weer nu ook nog eens mee zit dan zou dit wel eens een hele leuke wedstrijd kunnen zijn.
Helaas regent het al maanden non-stop, dus sommige fietspaden zijn volledig ondergelopen, maar de wedstrijd gaat door en tijdens de wedstrijd blijft het gelukkig ook droog. Bij vorige edities werd er door de top 10 redelijk doorgelopen, dus ik hoop nu ook op een paar snelle lopers waar ik me aan op kan trekken. Mijn PR is 59:50, eerder gelopen in Reeuwijk dit jaar bij de Plassenloop, en ik wil nu eigenlijk onder die 59 minuten uit komen.
Bij de start is het meteen duidelijk dat er hard gelopen zal worden, er lopen ongeveer 10 mensen voor mij na de eerste kilometer. Tussen kilometer 2 en 3 haal ik de eerste paar mensen al in en ik zie nummers 6,7, en 8 ver voor me lopen. Een mooi mikpunt, maar de afstand is groot en ze lopen hard, heel hard. Ik loop de eerste kilometers op een tempo van zo’n 3:54, en ik merk ook dat dat voor mij misschien net iets te hard is en ik begin langzaam af te zwakken naar 3:57, maar weet dat wel goed vast te houden.
Zo rond kilometer 10 haal ik nummer 8 in en zie ik dat ook nummer 6 en nummer 7 het lastiger beginnen te krijgen. Ze komen wat dichterbij en dat zorgt er voor dat ik mijn tempo kan aanhouden. Ik vind de 5 km vreselijk, de 10 km verschrikkelijk, maar ook de 15 km is heel pijnlijk als je rond 10 km al het gevoel hebt dat je dit niet vol gaat houden. Geen idee hoe, maar ik weet mijn tempo redelijk te houden en op kilometer 12 passeer ik uiteindelijk nummer 6 en 7. Nog maar 3 kilometer, minder dan 12 minuten… volhouden, lopen!
Alles doet pijn, die laatste paar kilometers zijn niet grappig, maar uiteindelijk lukt het wel om onder die 59 minuten uit te komen, 58:46 is wat er op de teller staat. Dat is uiteindelijk waar ik voor kwam, een tijd die het volgens “vdot” mogelijk moet maken om straks in april onder de 3 uur te lopen.
Geef een reactie