Zondag 8 september was het zo ver, de eerste 10 KM wedstrijd die ik in tijden ging lopen. Misschien niet echt de slimste planning om te denken dat je een 10 KM maximaal kan lopen de dag na je 50ste verjaardag, maar ja…
De 10 KM was een van de drie afstanden die je kon lopen in Deurne, er was ook nog een halve marathon en een 5 KM wedstrijd. Alle drie de afstanden lopen op hetzelfde rondje van 5 KM (de halve begint op een andere plek voor de extra meters), wat het af en toe wat rommelig maakte. Helemaal omdat er tussen de 5 KM en de 10 KM wedstrijd maar 5 minuten verschil zat qua start tijd, en tussen de halve en de 10 KM maar 15 minuten. Dit betekent dus dat de “snellere” lopers de “minder” snelle lopers al vrij snel tegenkomen op het rondje. Gelukkig zijn de wegen redelijk breed op de meeste plaatsen, maar de grote snelheidsverschillen maakte het toch wat lastiger soms om in te halen.
Voor mij was het duidelijk waar ik voor kwam, een persoonlijk record. Echter, ik snapte ook dat de omstandigheden niet ideaal zouden zijn. Het weer hielp niet mee, 22-23 graden, redelijk vochtig ook nog eens. Ik ben meer een koud weer loper. En dan de biertjes de dag er voor, aangezien het mijn verjaardag was, maar ik heb dat wel redelijk weten te beperken. Gelukkig is het “maar 10 kilometer”, dus wat kan er fout gaan? Om 11:15 klinkt het startschot. We starten “hard” en dan zien we wel wat er gaat gebeuren, in het ergste geval moet ik terugschakelen en de 10 KM in een ander tempo uitlopen.
Het plan was simpel, vooraan starten en proberen mee te lopen. Ik wilde het liefste rond de 38 minuten lopen, en als het even kon 37:xx, maar ik wist dat dat heel moeilijk zou worden want de afgelopen maanden heb ik toch wat moeite gehad met de langere snelle tempo blokken. Of dit met het warme weer te maken had, of het feit dat de trainingen gewoon heel pittig waren zal vandaag moeten blijken.
De eerste kilometer ging meteen hard in 3:42 per kilometer. Het doel was rond de 3:48 dus dat was iets te snel en ik probeerde in mijn ritme te komen. Zodra ik in mijn ritme kwam bij kilometer 2 en 3, en zo rond de 3:47/3:48 liep, merkte ik meteen dat ook dit toch wel een heel pittig tempo was. Dit gaat een zware race worden.
Ik werd bij kilometer twee ook meteen ingehaald door twee groepen en ik probeerde bij de tweede groep wat aan te haken. In eerste instantie lukte dat niet, maar rond kilometer 4-5 kwam ik toch ik de buurt, terwijl ik mijn tempo vasthield. Het tweede rondje begon en ik vroeg me af hoe ik die 10 KM ging uitlopen op dit tempo.
Dat gevoel werd bij kilometer 6 en 7 alleen maar sterker. Mijn gemiddelde zakte echter niet en de meeste kilometers gingen in rond de 3:48. Vanaf 8.5 kilometer had ik echt het gevoel dat ik stil stond. Mijn pas frequentie moest omhoog, want de pas lengte ging duidelijk omlaag. Ik hoorde ook iemand in mijn nek hijgen en wist dat ik ingehaald zou gaan worden. Dat zou me misschien helpen mijn tempo aan te houden als ik kon aanhaken. Dat aanhaken lukte enigszins, ondanks dat de loper langzaam wegliep, wist ik de laatste kilometer er toch nog uit te persen op hetzelfde tempo. Ik kwam over de streep en er stond 37:55 op de klok, volledig gesloopt, maar superblij met een nieuw persoonlijk record! (39:11 was mijn oude 10 KM PR) Naast dat ik een PR had gelopen, bleek ik ook nog eens 3de te zijn geworden bij de categorie mannen 40+, de eerste keer op een podium, en dat de dag nadat je 50 bent geworden, hoe mooi?!
Al met al een geweldige dag weer in Deurne. Zeker de moeite waard om een keer aan mee te doen als je in de buurt woont als je het mij vraagt!
Geef een reactie