Om toch wat langere afstanden te kunnen lopen tijdens deze “Norwegian Singles” periode, zonder al te veel belasting, probeer ik regelmatig een trail te lopen. Vorige week liep ik de Tis Voor Niks loop in Geldrop, en deze week stond de Brabantse Kluis Trail in Aarle-Rixtel op het programma. Lekker dicht bij huis, waardoor ik had besloten er op zaterdagochtend naartoe te fietsen. Voor mij was dit meteen het eerste evenement dat georganiseerd werd door Trail-Events.eu, een van de grotere (misschien wel de grootste) trailrun-organisatoren van Nederland.
Ik moet zeggen, de manier waarop Trail-Events.eu dit organiseert, bevalt me goed. Er zijn meerdere tijdsloten waaruit je kunt kiezen per afstand, en je kunt dan binnen dat slot vertrekken wanneer jij wilt. Dit zorgt ervoor dat de deelnemers goed verspreid over de route lopen, en het eigenlijk nergens druk is. Natuurlijk kom je mensen onderweg tegen, en zul je hier en daar wat mensen inhalen, of ingehaald worden, maar door op deze manier de deelnemers te verspreiden over de dag zorg je er voor dat iedereen van de natuur en de route kan genieten.
Bij de start stond ik met wat mensen te praten, en toen ik vertrok, liep ik eigenlijk spontaan met iemand mee. Uiteindelijk liep ik de volledige 32 kilometer samen met iemand die ik nog nooit ontmoet of gesproken had voor deze run, maar heb je na 3 uur hardlopen het gevoel dat je elkaar al jaren, al zie je elkaar misschien wel nooit meer. (Bedankt Janno voor een leuk gesprek en de mooie ochtend!) Dat is dan ook wel het leuke aan trail runs, omdat de meeste mensen dit als een recreatieve loop zien is er ook tijd voor een praatje over van alles en nog wat.
De route was uitgestippeld tussen Aarle-Rixtel, Gemert, en Helmond. Het gebied waar ik regelmatig loop, en ook zelf al wat trails heb gelopen, maar we kwamen toch langs plekken en liepen over paden die ik nog nooit gezien had. Een mooie manier om nieuwe routes te ontdekken! De route zelf was overigens voornamelijk in de bossen, single tracks, wat ruiterpaden, korte stukjes heide, eigenlijk een typische Brabantse trail route.
Onderweg waren er drie verzorgingsposten, ik ben als asfaltloper niet gewend om te stoppen bij verzorgingsposten, maar had met mezelf afgesproken om in ieder geval bij elke verzorgingspost iets te pakken. Volgend jaar ben ik van plan om een stuk langer te lopen, en ik wil mezelf aanleren om tussendoor ook andere dingen te eten dan alleen gels, en om de tijd te nemen om mijn flessen bij te vullen als dat nodig is. Niet dat ik dan tien minuten stil ga staan, je praat over 20-30 seconden om een snoepje of een stuk banaan te pakken, en misschien één of anderhalve minuut om een fles bij te vullen.
Ik had van tevoren bedacht dat ik rustig aan zou lopen. Uiteindelijk kwam ik inclusief de stops, en de inmiddels verplichte snoekduik (want waarom zou je je voeten ook gewoon optillen bij een boomwortel), uit op een gemiddeld tempo van 5:50 per kilometer, een goede langzame duurloop. Maar met of zonder val, het was een mooie route en een mooie dag. Met dank aan de organisatie en vrijwilligers voor de goede zorgen.
Op naar de volgende!
Geef een reactie