Ik had me op het laatste moment ingeschreven voor de Allemansloop in Someren, georganiseerd door Atletiek Vereniging ‘T Jasper Sport. De naam zegt het al: deze loop is toegankelijk voor iedereen. Er zijn vier afstanden (5, 10, 15 en 20 km) en de opzet is laagdrempelig gehouden. Daarnaast gaat het inschrijvingsgeld (en/of vrijwillige donatie) naar een lokaal goed doel, wat deze keer Alzheimer Café Peelland was.
Voor de training van dit weekend had ik het volgende plan gekregen: 30 minuten warming-up, 30 minuten op een tempo van 4:15 – 4:20 per kilometer en 30 minuten cooling-down. Het leek me wel geschikt om dit tijdens de wedstrijd te doen. Als ik voor de start zo’n 2 kilometer zou inlopen, kon ik de rest van de training tijdens de loop zelf afwerken. Mijn plan was om de eerste 3 kilometer rustig progressief op te bouwen, vervolgens zo’n 7 kilometer op tempo te lopen en daarna rustig uit te lopen.
Rond tien uur kwam ik aan in Someren en haalde snel mijn startnummer op. Nog even kort inlopen, zodat ik direct in een fatsoenlijk tempo kan starten. Ja, als je de vijftig bent gepasseerd, is dat echt nodig. Eigenlijk is 2 kilometer zelfs wat kort merkte ik, 3 of 4 kilometer was slimmer geweest.
Bij de start kijk ik om me heen. Ik heb geen idee wat ik kan verwachten; er staan wat snellere mannen en vrouwen vooraan, dus we zien wel hoe het loopt en of ik met een groepje mee kan lopen uiteindelijk. Ik heb mijn eigen plan, ik loop een training, en daar hou ik me aan de komende 3 rondes van ongeveer 5 kilometer.
Direct na het startschot schieten vijf à zes lopers er als een speer vandoor. Het lastige is dat je aan de startnummers niet kunt zien welke afstand ze lopen. Op dat moment besluit ik mijn plan te laten varen en direct op 4:15 per kilometer te gaan lopen, en ik wil proberen om aan te sluiten bij de 2 lopers voor mij, dat maakt het toch wat makkelijker dan alleen lopen uiteindelijk. Het nieuwe idee: dit tempo zo’n 8 kilometer volhouden en daarna rustig 7 kilometer uitlopen.
De eerste kilometers gaan verrassend goed, maar aansluiten bij de mensen voor mij lukt eigenlijk niet, tenzij ik harder ga lopen (4:05 – 4:10) en dat is toch echt niet de bedoeling. Het parcours is mooi: gravelpaden afgewisseld met fiets/wandelpaden, dwars door de bossen en langs de vennen. Onderweg kom ik nog een viertal Schotse hooglanders tegen, die verbaasd opkijken als een groep mannen van middelbare leeftijd in relatief hoog tempo voorbij komt denderen.
Na het eerste rondje merk ik dat er al 1 of 2 lopers voor me zijn gestopt; zij liepen blijkbaar de 5 kilometer. Ik loop lekker door in een gecontroleerd tempo, al is het wel wat benauwend qua weer. Rond kilometer acht, waar ik eigenlijk een tandje terug zou schakelen, voel ik dat ik dit tempo relatief makkelijk een paar kilometer extra kan volhouden. Ik besluit daarom door te lopen in hetzelfde tempo, en te kijken wanneer ik een tandje terugschakel.
Vlak voor het begin van de derde ronde zie ik iemand aan de kant zitten die zijn enkel heeft verzwikt. Hij was een van de lopers die nog voor me liep. Zodra ik weer langs de start kom, zie ik een andere loper staan die blijkbaar de 10 kilometer heeft gedaan; ook hij liep voor me. Dan maar doortrekken tot het einde, en kijken waar ik eindig. Nee, dit was niet het plan, maar aangezien het comfortabel aanvoelt moet dit verder geen probleem zijn.
Na zo’n 1 uur en 4 minuten, en ongeveer 15 kilometer, kom ik over de finish. Niet slecht voor een trainingsloopje op steady tempo, al is het natuurlijk niet in de buurt van mijn 15 kilometer persoonlijk record, maar dat was ook niet de bedoeling. Ik merkte wel dat mijn hartslag in de laatste kilometers wat opliep, ook op dit tempo. Het benauwde weer hielp niet mee, en ik ben momenteel duidelijk niet zo fit als vorig jaar. Tijd om weer wat extra te trainen op deze tempo’s.
Volgens de uitslagen-app werd ik uiteindelijk tweede op de 15 kilometer. Of dat klopt, weet ik niet zeker, want volgens mij was de loper die als eerste stond genoteerd uitgevallen na de tweede ronde. Maar ach, dat maakt ook niet uit verder. Ik kwam hier voor een goede training en een paar mooie rondjes door de natuur, en dat is zeker gelukt. Complimenten voor de organisatie: mooi parcours, goede sfeer, en ook nog eens een gigantische donatie (4000+ euro) aan het goede doel! Ik ga proberen er volgend jaar weer bij te zijn in Someren, want dit is de moeite zeker waard!
Op naar de volgende wedstrijd. Dan maar eens kijken of ik de halve marathon rond de 1:28 kan lopen, op een (relatief) comfortabele manier in Veldhoven, maar daarvoor zal ik wel weer echt op tempo moeten gaan trainen de komende tijd.
Geef een reactie