Aan het begin van het jaar had ik een aantal doelen voor mezelf gesteld voor 2025. Ik had naar mijn idee goed nagedacht over wat ik dit jaar graag zou willen doen. Een van mijn doelen was het lopen van een persoonlijk record op de marathon afstand. Samen met mijn coach had ik besproken dat ik zou mikken op een tijd onder de 2:55.
Helaas liep ik halverwege januari tegen een blessure aan, waardoor ik dat doel moest laten gaan. Hoewel ik nog wel kon blijven hardlopen, was het niet meer mogelijk om snellere tempoblokken te trainen. Alles sneller dan 4:30 per kilometer voelde simpelweg niet goed. Zoals jullie begrijpen, wordt het dan erg lastig om een goede voorbereiding te draaien, waarin je juist veel kilometers moet maken op tempo’s sneller dan 4:10 per kilometer.
Inmiddels lijkt het tijdens de trainingen weer langzaam aan wat beter te gaan, en beginnen de tempo’s weer wat terug te komen. Al heb ik af en toe nog wel wat pijntjes hier en daar, de juiste lijn lijkt in ieder geval ingezet. Ik ben dus ook weer begonnen met het toevoegen van snellere tempo’s aan mijn trainingen.
Tijdens deze periode heb ik ook de tijd genomen om na te denken over wat ik nu echt leuk vind, en wat minder — of misschien zelfs helemaal niet. Ik heb het hier wel eens eerder over gehad met anderen, maar voor mezelf was ik er nog steeds niet helemaal uit of ik de marathon nu eigenlijk wel of niet een leuke afstand vind. Daar ben ik de afgelopen periode wel achter gekomen. Terugkijkend op 2024 en 2023 besefte ik me dat ik veel meer plezier haal uit de voorbereiding op een halve marathon, of kortere afstanden, dan uit de voorbereiding op een hele. De race zelf is het probleem niet; die drie uur vliegen eigenlijk zo voorbij. Maar de 12 tot 16 weken aan voorbereiding, en alle uren die je er in moet steken, vind ik persoonlijk gewoon minder leuk. En dan is er ook nog het grote nadeel dat je, als een voorbereiding of race mislukt, niet zomaar even een nieuwe marathon kunt plannen voor een paar weken later.
Waarom schrijf ik dit eigenlijk? Door te schrijven krijg ik mijn gedachten beter op een rijtje. Voor de duidelijkheid, ik zeg niet dat ik nooit meer een marathon ga lopen, en ook niet dat ik geen pogingen meer ga doen om een PR te lopen op de marathon. Maar voorlopig wil ik me, zowel qua training als wedstrijden, richten op de kortere afstanden. Concreet betekent dat dus ook voor mijn doelen, dat ik me de rest van het jaar ga richten op een snelle 5K, 10K en Halve Marathon.
Maar voordat het zover is, ga ik natuurlijk eerst nog die marathon lopen in Rotterdam — zonder tijdsdoel, gewoon genieten!
Geef een reactie