Een paar maanden geleden had ik op Reddit een gesprek met Michael over leuke hardloopevenementen. Michael vertelde dat hij van plan was om, naast een aantal wedstrijden, ook te proberen lokaal een “Fastest Known Time” (FKT) te lopen op een bestaande route. Ik kende het concept wel, maar ging er eigenlijk van uit dat de meeste FKT’s hele lange afstanden betroffen, en dat ze qua tijd/lengte (en tempo) vrijwel onhaalbaar zouden zijn.
Na wat rondgekeken te hebben op de FKT-website, kwam ik een aantal mooie routes tegen die ook nog eens qua tijd haalbaar leken. De meeste routes zijn trails, en bevatten vaak wat lastiger terrein. Met ‘lastiger terrein’ bedoel ik heuvels, mul zand, water, modder, dichte begroeiingen of een combinatie van dit alles. Nadat ik alle routes in de regio had verzameld, inclusief bijbehorende tijden, was het tijd om te beslissen welke FKT we zouden gaan proberen. Ja, we, want mijn neef Raymon vond het een geweldig idee en stelde voor om de route, Het Heerlijk Pauwelspad, op zondag 25 mei rond 7:00 uur te lopen.
We spraken af bij het Witte Kasteel in Loon op Zand en hadden een duidelijk doel: de afstand afleggen in minder dan 3 uur en 55 minuten. Maar nog belangrijker was dat we er een mooie ochtend van wilden maken. Want uiteindelijk was dát de reden waarom we dit graag wilden doen: het plezier en de lol samen, niet per se het behalen van de “fastest known time”. Dat plezier hadden we overigens al tijdens de voorbereidingen. Uiteraard hadden we de route op Google Maps bekeken en aandachtig het verslag en de Strava-link doorgenomen van degene die de FKT eerder had gelopen. Dichtbegroeide paden, bagger, mul zand en diepe plassen, het leek ons een prachtig recept voor een mooie ochtend!
De paden zagen er uiteindelijk wel iets anders uit. De meeste diepe plassen waren verdwenen, maar de begroeiing leek vele malen hoger. Dat is ook niet vreemd, want het had de afgelopen maanden nauwelijks geregend. Overigens was zondag 25 mei de eerste dag in lange tijd dat het echt de hele dag regende, en wij zijn dan ook ruim drie uur lang tot op het bot nat geregend.
De route liep grotendeels over singletracks, wat bredere ruiterpaden en hier en daar een stukje asfalt. De eerste twintig kilometer waren redelijk goed te doen, al kwamen we ook daar al flink dichte begroeiing tegen, waardoor hardlopen op tempo onmogelijk was. Op sommige stukken was het pad nauwelijks zichtbaar en moest je goed opletten waar je je voeten neerzette, je wilt tenslotte niet midden in het bos je enkelbanden scheuren.
Na twintig kilometer kwamen we bij een lang stuk langs de rivier de Zandleij. Dit gedeelte van zo’n 2 tot 3 kilometer had kniehoog gras, takken, struiken en modder, en was op sommige plekken lastig te navigeren, omdat het pad simpelweg niet zichtbaar was. Uiteindelijk lukte het ons om op het juiste pad te blijven, al hebben we wel een paar keer moeten stoppen om te kijken waar we naartoe moesten. Dit was ook het punt waarop het zwaarder begon te worden. Ondanks dat de totale afstand “maar 31,5 km” was, merk je toch dat de vermoeidheid toeslaat, doordat je bij elke stap moet corrigeren vanwege de ondergrond.
Na het stuk langs de rivier kwamen we in het gebied van de Loonse en Drunense Duinen, een prachtig stukje Brabant. De duinen bieden echter geen ideale ondergrond om op te lopen: vooral mul zand, waarin je bij elke stap zeker vijf centimeter wegzakt. Dat maakt het behoorlijk zwaar, maar eigenlijk ook wel weer mooi.
Na de duinen volgden nog zo’n 2 à 3 kilometer aan bospaden en kwamen we weer aan bij het punt waar we gestart waren. De (Garmin-)klok stopte op 3 uur, 31 minuten en 15 seconden. De vorige FKT stond op 3 uur en 55 minuten, dus als onze poging wordt goedgekeurd, zouden we de nieuwe FKT-houders moeten zijn van Het Heerlijk Pauwelspad! Niet dat het er eigenlijk toe doet, want ten eerste zijn we er zeker van dat veel mensen dit sneller kunnen lopen, en voor ons was het belangrijkste om er een mooie dag van te maken met veel gelach en gesprekken over van alles en nog wat, en dat is zeker gelukt!
Zoals Klaas en Koen zouden zeggen, tot de volgende!
Geef een reactie